Wat maar weinig mensen weten is dat Eva de eerste mens was en niet Adam. God schiep de vrouw naar haar evenbeeld. En God zag dat het goed was. Een mooi en verlicht wezen dat met recht een centrale plaats in de schepping zou innemen. Wat God echter niet in de gaten had, was dat de mens ook al haar eigen eigenschappen had. Niet alleen de goede, maar ook de wat minder handige, zoals wispelturigheid, ongeduld en verlangen.
Het duurde dan ook niet lang voor Eva kwam zeuren. “Ik verveel me!”. “Hoe kun je je nu vervelen met een hele schepping aan je voeten. Die heb ik notabene speciaal voor jou gemaakt!” Maar Eva bleef terugkomen. God werd eerst verdrietig omdat haar mooiste schepping niet gelukkig was. Later werd ze ongeduldig er op een gegeven moment zelfs verschrikkelijk boos.
“Verwend kreng!”. Eva schrok ervan. “Wat wil je dan?”, vroeg God tot het uiterste getergd. Eva hoefde niet lang na te denken. “Ik wil een man, net als alle andere schepsels. Een man die handig is en behulpzaam en die me aandacht geeft als ik dat wil.” Na de eerste schrik begon God na te denken over hoe ze dat het beste zou kunnen aanpakken. “Goed!” zei ze toen, “Ik maak een man voor je. Maar je verlangen naar de man wordt ook je straf, zodat je je nooit volledig zult voelen zonder! En de man geef ik het gevoel dat hij het belangrijkste wezen op aarde is!”.
En zo gebeurde het. En nog steeds hebben vrouwen mannen nodig, al hoor je toch nog regelmatig dat er best vrouwen zijn die het zonder man kunnen stellen. En mannen, ja, hoewel ze zich tevreden zouden moeten stellen met hun beperkte rol, hebben ze dat gelukkig niet in de gaten….
Vrij naar Daphne de Bruin – Mrs God.
