Moryus non tacet

In 2000 kwam eindelijk eens een keer de musical Rent naar Nederland. Ik had er toen al veel over en van gehoord. Eindelijk eens een musical die stevig in deze tijd stond. Zowel beelden, verhaal als muziek rekenden af met het gebruikelijke, vergeelde musical idioom, meer nog dan het werk van Stephen Sondheim. Waar Sondheim’s werk nog steeds volop (maar slim) gebruik maakt van dat idioom, gaat Rent een paar stappen verder.

Het verhaal speelt zich af tijdens een aantal feestdagen: kerstmis, oudjaar, pasen en halloween, op een gekraakte verdieping van een New Yorkse muziekmaatschappij, waar een groep vrienden, voornamelijk kunstenaars en musici, de meeste homo- of bisexueel, samenleeft. Het gaat om het behoud van hun wereld, die niet alleen bedreigd wordt door de gevestigde orde in de maatschappij, maar ook door AIDS en drugsverslaving.

De produktie werd in 2000 naar Nederland gehaald door niemand minder dan Joop van den Ende, die groot uitpakte met een supercast en een van de meest gerenommeerde theaterregisseurs, Ivo van de Hove. Een echt succes is het niet geworden, maar de voorstelling had zeker beter verdiend.

In 2005 is de musical verfilmd door Chris Columbus (bekend van o.a. Harry Potter) met een deel van de oorspronkelijke Broadway cast. Hoewel Columbus vrijwel de hele musical op film heeft vast gelegd, is een deel toch gesneuveld in de cutting room. Op de DVD die onlangs uitkwam, staan deze ‘deleted scenes’ met juweeltjes uit de theateropvoering gelukkig wel! De Film (en de DVD) is uiteraard een bewerking voor het medium film, maar geeft een goede indruk van hoe de theaterversie er uit heeft gezien. Als je van musicals houdt, moet je deze Film eens gaan bekijken. En als je er niet van houdt, ook. Misschien vind je wel een musical die je wel de moeite waard vindt.

In een tijd waar muziek gedomineerd wordt door electronica is het altijd weer een verademing muziek te horen die zonder electronische trukendozen gemaakt wordt. En hoe electronischer de wereld om me heen wordt, hoe meer mijn muzieksmaak zich naar de basis beweegt.

De duitse groep Wise Guys maakt al sinds 1995 muziek zonder gebruik van muziekinstrumenten. Met zijn vijven maken ze aanstekelijke popmuziek in verfrissende arrangementen. Ze schrijven vrijwel alles zelf, zowel tekst als muziek. Hun teksten varieren van serieus, romantisch tot ronduit carnavalesk. Muzikaal durven ze iedere stijl aan, van jazz tot techno, van rock tot rap.
Afgelopen weekend ben ik voor de eerste keer naar een concert geweest van deze Keulse Sängerknaben. Daar lieten ze niet alleen zien dat ze hun liedjes ook perfect live kunnen brengen, maar ook dat we te maken hebben met rasentertainers die hun publiek van begin tot einde weten te boeien. Ik heb een geweldig leuke avond gehad. Alleen dat ik ervoor naar Duitsland moest, want in Nederland lijkt nog nooit iemand van ze gehoord te hebben. En dat voor een groep waarvan de laatste CD ‘Radio’ het tot nummer 3 van de duitse Album Chart heeft gebracht.