Moryus non tacet

De afgelopen week heb ik veel vrije dagen gehad, die ik allemaal voor een groot deel heb besteed aan lezen. Op zich geen wereldschokkend nieuws, maar het is zo lang geleden dat ik daar hele dagen aan kon besteden, dat ik er gewoon blij van word. Tot een paar jaar geleden heb ik altijd veel gelezen. Lezen is zo’n heerlijke manier om de wereld even buiten te sluiten. Vluchtgedrag? Misschien wel, maar op een of andere manier kan ik beter met de echte wereld omgaan als ik af en toe in een fictieve wereld kan vluchten. En verder is het ook gewoon heerlijk als toeschouwer toe te kijken in zo’n wereld. Het is me lange tijd niet gelukt de ‘grote boze wereld’ buiten te sluiten door te lezen. De onrust in mijn hoofd en de druk van buiten was gewoon te groot om buiten te sluiten. Het is wel bijzonder dat het nu wel lukt, omdat voor mijn gevoel de onrust in mijn hoofd nog nooit zo groot is geweest als de afgelopen maand. Het doet me goed het gevoel te hebben weer echt te kunnen lezen! Maar het ligt natuurlijk ook aan het boek.
Een paar maanden geleden zag ik op TV de film ‘The Cider House Rules’ naar een boek van John Irving. Ik heb eerder met veel plezier boeken van Irving gelezen, dus ik bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn weer een Irving op te pakken. Misschien wel ‘The Cider House Rules’. Van verschillende kanten kreeg ik echter te horen dat ik niet dat boek moest lezen maar ‘A Prayer for Ownen Meany’. Ik ben nooit te beroerd om een advies van iemand aan te nemen, dus dat heb ik gedaan. In het begin schoot ik echter voor geen meter op. Het boek wilde maar niet vooruit en vaak legde ik het na tien pagina’s al opzij. Een week geleden kreeg het boek me opeens te pakken, en vanaf dat moment kon ik het ook nauwelijks wegleggen.
Irving is een begaafde schrijver die in zijn boeken iedere keer opnieuw opmerkelijke hoofdpersonen in opmerkelijke situaties plaatst, en vooral in een opmerkelijk plot. Er gebeurt heel veel in zijn boeken, maar alles heeft een functie en een plaats, al wordt die vaak pas tegen het einde van het boek duidelijk. Zijn karakters zouden in handen van andere schrijvers karikaturen worden, maar bij Irving leven ze en blijven ze geloofwaardig. In dit boek heeft Irving zichzelf wat dat betreft overtroffen. Ik wil op deze plaats niets concreets vertellen over het boek. Ik wil dat jullie dit boek gaan lezen.
Intussen zit ik even in die typische ‘leegte’ die ontstaat als je een goed boek uit hebt. Ik lees altijd een aantal boeken parrallel aan elkaar, waardoor ik ook nooit echt het gevoel heb uitgelezen te zijn. Een boek als dit vraagt echter om een pauze. ‘The Cider House Rules’ ligt ook nog op mijn plank, maar die moet toch echt even wachten. Eerst even de vorige Irving laten bezinken….

Iedereen heeft een zo’n stapeltje met boeken die nog gelezen moeten worden. IK heb er langzamerhand een boekenkast van vol. De meest dringende liggen nu naast mijn bed te wachten op hun beurt. De Hitchhikers guide to the galaxy ligt er al meer dan een jaar, maar er komen steeds meer boeken bij met recht op voorrang. En zo gebeurt het regelmatig dat ik mezelf erop betrap afwisselend twee boeken te lezen. Een boek dat ik eerst graag als eerste wilde lezen, en dan nog een tweede dat ik daarna als eerste wilde lezen. Na een hele tijd door teveel onrust in mijn hoofd niet de rust te hebben gehad om meer dan een pagina ineens te lezen, begint dat gelukkig nu wel weer te komen. De kunst is nu om te leren op tijd naar bed gaan, want daar leest het ‘t beste….

Niet van mij hoor (voor jullie gaan denken dat ik creatief ben) maar erg leuk, vooral voor Limburgers….

Zoêre room

’t is zoeë joamer mer ’t limburgs dialect is nieks mieë wèëd,
de besjaving hat gewònne en ’t ram versjangeleert,
hòòt ’t netjes en fatsoenlijk, wie ’t dich is biêgebrach,
en ich zouw zoeë geer toch wille, dat noch ‘ns inne zag:

botte kòw, sjtùk sjmierig ònnut, sjlaatevoeëgel, bùllebak,
oêtgehikde vot mit oêre,sjtengel zeuthòòt, erme zak,

sjèève taksi, èëzelsvuuële dòòve kwartel, udder ,òs,
bange sjiêtert, bèsel brandhòòt, hòòve gare, sjloddervos,

sjtòmme vrèëtert, sjmale greune, ermoodzieëner, sjottelsplak,
lank sjlaag doebbel, tuuteplekker, verkeskop, ònnuuëzele zak,

kontekroêper, voële krammes, lèëge batraaf, botte beer,
loemelskrieëmer, hanewurger, kale wiekser, grauweleer,

nùtte zauw, erbermilich verke, binnebiêr, bezoape kroeët,
hòndsvot, nelles, piêlewiekser, grùbbezèèker, sjtomme kloet,

valsje urgel, kròmme hoennes, pispot, kumpke, sjraveleer,
sjerpe hings, misbaksel, otter, rotte oëtgekoëte sjweer,

toepes, rotzak, auwe diekkop, leures, votloak, hòòte kloas,
òngehoebeld vieze emmer, vreche rèëkel, sinterkloas,

sjtòmme sjèële achteruuëver, wesjwiêf, monster zonder weëd,
votverbrand, sjtuk zùkkezuuemer, kale zèèkbeer, heurepèed,

nòndejùse botte prengel, zoeërmoosvaat, verdòmde stjeer,
zoadreub, knùppel, zèèverkanis, botpeel, knoepert, boebeleer,

sjoapskop, lùbbes, vette sjmiêrlap, naate kiebel, verkesreem
sjtòmme troag, verlòòpe vlèegel, hornoks, bùlles, sjlechte reem,

kale niep, sjtùk van d’r duivel, klotskop, trampeleer, auw zùk,
oêtgekoakde greune sjmachlap, erme noòs sjtùk òngeluk,

wuuërd woeëmit in vreuger joare gans os taaltje woar durgsjpekt,
koeëper rendje aan ’t limburgs, zoêre room van ’t dialect.